Ghazal 4352

چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4359

در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4375

جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4391

چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4449

صحبت به حریفان سیه کار مداریدبر روی سخن آینه تار مدارید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4494

آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4510

چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4528

هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4535

چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشددل پا شکسته من به دوا رسیده باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4570

دل چو شبنم آب کن رو در گلستانش گذارروی اشک آلود بر رخسار خندانش گذار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4692

ترا لبی است ز چشم ستاره خندانترمرادلی ز دهان تو تنگ میدانتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4766

بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4789

نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4809

با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4818

چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4821

به مژگان اشک پاشیدن میاموزبه ابر تیره باریدن میاموز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4926

چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5043

در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5104

در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش

Saib TabriziGhazal2 min