Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Ghazal 6605رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بده
Ghazal 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Ghazal 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Ghazal 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقیدو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی
Ghazal 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Ghazal 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Ghazal 9میشوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگها را میکند باد خزان از هم جدا
Turkic ghazal 10توتولموش کونلوم جام ایله شادان ایلمک اولمازال ایلن پسته نین آغزینی خندان ایلمک اولماز
Turkic ghazal 19مین دل محزونیله بیر تازه قربانیز هلهزخم تیر غمزه مستینله بیجانیز هله
Miscellaneous poem 98پیش اشکم که خروشنده تر از سیلاب استبحر را مهر خموشی به لب از گرداب است
Ghazal 115کردهام بر خود گوارا تلخیِ دشنام رادیدهام در عینِ ناکامی جمالِ کام را
Miscellaneous poem 156چون غنچه گر زبان تو با دل موافق استبر کاینات از ته ل خنده لایق است
Ghazal 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Ghazal 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Ghazal 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما
Ghazal 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
Miscellaneous poem 371ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود
Miscellaneous poem 410عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد
Miscellaneous poem 436از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟از دست چسان آینه سیماب نریزد؟
Miscellaneous poem 439توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند
Miscellaneous poem 452دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد
Ghazal 510سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را
Ghazal 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را
Ghazal 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Ghazal 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Ghazal 590مبر به جای اطاعت به کار طاعت راگران به خاطر مردم مکن عبادت را
Ghazal 593چنین که عقل کشیده است زیر بند تراعجب که عشق رهاند ازین کمند ترا
Ghazal 595به صید شیر نر ای بی جگر چه کار ترا؟شکار او نشدن بس بود شکار ترا
Ghazal 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را