Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد
Ghazal 3465چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد
Ghazal 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
Ghazal 3468چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟
Ghazal 3471سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد
Ghazal 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Ghazal 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Ghazal 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Ghazal 3505نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند
Ghazal 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Ghazal 3528خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند
Ghazal 3535خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟
Ghazal 3536سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟
Ghazal 3551تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Ghazal 3559تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود
Ghazal 3567شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Ghazal 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Ghazal 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Ghazal 3575یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
Ghazal 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Ghazal 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود
Ghazal 3609به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود
Ghazal 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود
Ghazal 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید
Ghazal 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Ghazal 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Ghazal 3640از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید
Ghazal 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید
Ghazal 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Ghazal 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟