Ghazal 1467

ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرستمد بسم الله دیوان بقا شمشیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1468

معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1475

از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1481

آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1484

بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1506

نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1526

خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1528

هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1530

آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1541

نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1543

از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1545

دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1549

از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1557

گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1568

در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1585

چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1588

بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1596

کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1629

باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1638

از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1652

ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1655

شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1662

غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1663

ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1681

بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1682

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1687

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست

Saib TabriziGhazal1 min