Ghazal 598

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 614

اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 619

ز درد و داغ محبت سرشته اند مرادر آفتاب قیامت برشته اند مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 636

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 655

شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 673

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 679

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 679

می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 682

مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 730

گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 817

بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1125

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1159

هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1183

شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1215

وقت آن کس خوش که لب را بر لب پیمانه بستجبهه را چون خشت بر خاک در میخانه بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1263

گر نمی جوشیم با می از سر انکار نیستغفلت سرشار ما را باعثی در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1271

شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست

Saib TabriziGhazal1 min