Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Ghazal 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Ghazal 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Ghazal 3959فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود
Ghazal 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Ghazal 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود
Ghazal 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود
Ghazal 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود
Ghazal 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Ghazal 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود
Ghazal 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Ghazal 3993عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید
Ghazal 4004ز دل خیال میانش به در نمیآیدز لفظ معنی پیچیده بر نمیآید
Ghazal 4008گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید
Ghazal 4016زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید
Ghazal 4017ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید
Ghazal 4021لطافت رخ ازین بیشتر نمیباشدکه بینقاب ترا آشکار نتوان دید
Ghazal 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Ghazal 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Ghazal 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Ghazal 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Ghazal 4044از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد
Ghazal 4050سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا
Ghazal 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Ghazal 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Ghazal 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Ghazal 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Ghazal 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Ghazal 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Ghazal 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد