Ghazal 633

بهار شد که ببندند در گلستان راشکوفه پنبه شود گوش باغبانان را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 644

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 649

بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 658

زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 671

خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 672

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 677

بلبل نمی شود به قفس از چمن جدافانوس، شمع را نکند ز انجمن جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 683

قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 773

هرگز تهی ز خون جگر نیست جام ماداغ است آفتاب ز ماه تمام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 778

عمری است حلقه در میخانه ایم مادر حلقه تصرف پیمانه ایم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 780

دل را ز قید جسم رها می کنیم مااین دانه را ز کاه جدا می کنیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 807

تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 811

ما نبض شناس رگ جانیم جهان راآیینه اسرار نهانیم جهان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 819

در قلزم می همچو حباب است دل مااز خانه به دوشان شراب است دل ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 845

منه بر دل زار بار جهان راسبک ساز بر شاخ گل آشیان را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 878

از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 948

هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 957

خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 963

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 981

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 990

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیده‌حالان را جمال دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1007

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1035

با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1077

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

Saib TabriziGhazal1 min