Ghazal 1487

(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1524

همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته استشور این سلسله تا روز جزا پیوسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1533

این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1536

بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1537

موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده استجوهر از آینه حسن تو بیرون زده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1538

دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1542

روح را جسم گران مانع شبگیر شده استجای رحم است به سیلی که زمین گیر شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1544

آخر حسن تو از خط به از آغاز شده استکه ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1559

دیدن تازه خطان شاهد بالغ نظری استواله آیه رحمت نشدن بی بصری است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1570

رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1572

دست در دامن اندیشه زدن نادانی استساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1584

به بهشتی نتوان رفت که رضوانی هستننهم پای در آن خانه که دربانی هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1639

ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفتجوهر تیغ ازان موی میان تاب گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1653

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1659

پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1661

به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1677

حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1680

به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1684

به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1685

ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1689

به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1692

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1703

حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1713

فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1733

فلک دو تا ز گرانباری گناه من استسیاهی دل شب از دل سیاه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1734

منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1745

به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته استز خود برون شدن من به یک نظر بسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1762

ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1765

به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1780

نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دستز هر چه از تو جدا می شود بیفشان دست

Saib TabriziGhazal2 min