Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
طغیان نفس بیش به وقت غنا شودمار ضعیف بر سر گنج اژدها شود
Ghazal 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Ghazal 4280در شوره زار دانه اگر سبز می شوداز چرخ بخت اهل هنر سبز می شود
Ghazal 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید
Ghazal 4332در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد
Ghazal 4359در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد
Ghazal 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد
Ghazal 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد
Ghazal 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Ghazal 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار مینمایدغافل مشو ز مکرش عیّار مینماید
Ghazal 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد
Ghazal 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
Ghazal 4528هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد
Ghazal 4535چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشددل پا شکسته من به دوا رسیده باشد
Ghazal 4570دل چو شبنم آب کن رو در گلستانش گذارروی اشک آلود بر رخسار خندانش گذار
Ghazal 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر
Ghazal 4766بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز
Ghazal 4789نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز
Ghazal 4809با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز
Ghazal 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
Ghazal 4821به مژگان اشک پاشیدن میاموزبه ابر تیره باریدن میاموز
Ghazal 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Ghazal 4905می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش
Ghazal 4926چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش
Ghazal 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Ghazal 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Ghazal 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش
Ghazal 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Ghazal 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Ghazal 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش