Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Miscellaneous poem 534پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
Miscellaneous poem 553خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Ghazal 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Ghazal 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرادر آفتاب قیامت برشته اند مرا
Ghazal 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما
Miscellaneous poem 662مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Miscellaneous poem 673هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Ghazal 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنهاگرفته ایم اجازت ز باغبان تنها
Miscellaneous poem 682مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Ghazal 703در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Ghazal 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
Ghazal 853ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Ghazal 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Ghazal 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس استنقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است
Ghazal 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Ghazal 1071بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است
Ghazal 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Ghazal 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Ghazal 1125تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است
Ghazal 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Ghazal 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Ghazal 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده استدوری ما غافلان از قرب منزل بوده است
Ghazal 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Ghazal 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است
Ghazal 1190قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
Ghazal 1215وقت آن کس خوش که لب را بر لب پیمانه بستجبهه را چون خشت بر خاک در میخانه بست
Ghazal 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست
Ghazal 1352نرم نرم از خلق ناهموار می باید گذشتبی صدای پا ازین کهسار می باید گذشت
Ghazal 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت