Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است
Ghazal 2262زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت
Ghazal 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ
Ghazal 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح
Ghazal 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبحرفته رفته می کند گل داغ پنهانم چو صبح
Ghazal 2286می زند موج پریزاد، صنمخانه صبحفیض موجی است سبکسیر ز پیمانه صبح
Ghazal 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح
Ghazal 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدحکه آب خضر نیرزد به رونمای قدح
Ghazal 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبحدایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح
Ghazal 2309وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخبیرون کشیم گوهر خود را ز آب تلخ
Ghazal 2316تا ز خط حسن تو عنبر بر سر آتش نهادمغز ما سوداییان سر بر سر آتش نهاد
Ghazal 2318مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد
Ghazal 2320غفلت دل از شراب ناب می گردد زیادتیرگی آیینه را از آب می گردد زیاد
Ghazal 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد
Ghazal 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد
Ghazal 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟
Ghazal 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Ghazal 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد
Ghazal 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرداین دخان چشم مرا نمناک نتوانست کرد
Ghazal 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کردکی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟
Ghazal 2369ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کردسردی از دوران نبیند هر که ما را گرم کرد!
Ghazal 2380عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرداز خط دیوانی زنجیر سر بیرون نکرد
Ghazal 2391از سر من مغز را سودا برون می آوردزور این می پنبه از مینا برون می آورد
Ghazal 2392هر که دل زان پنجه مژگان برون می آوردجوهر از شمشیر هم آسان برون می آورد
Ghazal 2401گر به ظاهر جسم را روشن گهر می پروردبر امید کاستن همچون قمر می پرورد
Ghazal 2403مست ما امروز نقش تازهای بر آب زدشیشه می را به طاق ابروی محراب زد
Ghazal 2405هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زددر حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد
Ghazal 2409بیعلایق چون شود سالک به منزل میرسدچون شود بیبرگ نخل اینجا به حاصل میرسد
Ghazal 2416بر من از روشندلی وضع جهان هموار شدخار در پیراهن آتش گل بی خار شد
Ghazal 2417از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شداز زبان خلق پنهان در دهان شیر شد