Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟موج کی مانع آمد شد دریا باشد؟
Ghazal 3440دایم از فکر سفر پیر مشوش باشدقامت خم شده را نعل در آتش باشد
Ghazal 3443دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد
Ghazal 3462شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد
Ghazal 3464دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد
Ghazal 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
Ghazal 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Ghazal 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
Ghazal 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Ghazal 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Ghazal 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Ghazal 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Ghazal 3493بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند
Ghazal 3494کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند
Ghazal 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Ghazal 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Ghazal 3505نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند
Ghazal 3513عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند
Ghazal 3514شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند
Ghazal 3523ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند
Ghazal 3524غافلان رطل گران را به دو دم می نوشندعاقلان آب ز دریا به قلم می نوشند
Ghazal 3527فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند
Ghazal 3537رفع دلتنگی من نشأه صهبا نکندهیچ کس غنچه پیکان به نفس وا نکند
Ghazal 3539غم محال است که تدبیر دل من نکنداین نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند
Ghazal 3545کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند
Ghazal 3546چه بهشتی است که آن بند قبا بگشاینددر فردوس به روی دل ما بگشایند
Ghazal 3549هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود
Ghazal 3551تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Ghazal 3554بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود
Ghazal 3556دانه خال تو روزی که مرا در دل بودحاصل روی زمین از من بی حاصل بود