Ghazal 2880

به زنجیر تعلق خلق را دست قضا بنددچو صیادی که صید کشتنی را دست و پا بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2882

چو احرام تماشای چمن آن سیمبر بنددزطوق خود به خدمت سرو را قمری کمر بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2886

ز حُسنِ شوخ‌طَرْفی دیده‌های تر نمی‌بندددر این دریا ز شورش دَر صدفْ گوهر نمی‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2893

چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرداز این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2898

زدام عشق عاشق را سفر بیرون نمی آردزدریا ماهیان را بال و پر بیرون نمی آرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2899

قبول خاطر از نظاره منظور می باردبه دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2902

کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا داردکه چون آیینه از جوهر زره زیرقبا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2904

کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2908

خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر داردخوشا ابری که آب از چشمه خورشید بردارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2912

دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟کجا مظلوم از دامان محشر دست بردارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2913

سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2914

نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغرچه زنگ از خاطر من گردش افلاک بردارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2915

نظر چون موشکاف از زلف عنبر فام بردارد؟که زیرک نیست هر مرغی که چشم از دام بردارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2918

اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر داردبهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2923

مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان داردزجوهر تیغ من بند خموشی بر زبان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2933

کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2940

گریبان دلم را نعره مستانه ای داردسر زنجیر این دیوانه را دیوانه ای دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2942

دگر هر ذره خاکم هوای کشوری داردسر آسوده مغزم با پریشانی سری دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2950

خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می داردزمین تشنه را امید باران تازه می دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2953

ز آه عاشقان اندیشه‌ای اختر نمی‌داردز دود تلخ پروا دیده مجمر نمی‌دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2955

دل بیمار من ناز مداوا برنمی‌داردگرانی از دمِ جان‌بخش عیسی بر نمی‌دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2966

به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟که از رضوان بهشت جاودان را رو نما گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2980

شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیردزسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2981

ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرددلیر آن است کز دشمن سلاح جنگ می‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2989

کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیردصبا را کس به خون لاله بسمل نمی گیرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2991

زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیردکه چون تیغ آبدار افتاد رنگ خون نمی گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3017

زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازدبه پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3018

دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3020

قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزدبه قدر آب بر خود گوهر سیراب می لرزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3021

به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزدکه خورشید جهان افروز بیش از ماه می لرزد

Saib TabriziGhazal1 min