Ghazal 3257

سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3270

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3281

سر ارباب جدل خرج زبان می‌گرددرگ گردن چو قوی گشت سنان می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3282

راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3287

کوه در بادیه شوق کمر می‌بنددخاک چون آب روان بار سفر می‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3290

کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3294

می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3297

آه عشاق سیه‌روز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3298

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارددر تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3301

شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3302

سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3314

از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3330

هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3331

صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3344

غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3345

دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3352

رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3354

حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3355

از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کردمنع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3362

سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کردسفر آینه را رو به قفا خواهی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3364

از دو عالم دل اگر رو به سویدا می‌کردسیر پرگار درین نقطه تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3365

بی‌تو گر شاخ گلی دیده تماشا می‌کردمشق نظاره آن قامت رعنا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3381

قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3394

سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TabriziGhazal1 min