Ghazal 3178

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3184

به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آیددرین دریای بی پایان نشستم تا چه پیش آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3189

به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3200

شود پاک از گنه هر کس به کوی عشق می آیدکه آن دریای بی پایان به جوی عشق می آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3201

که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟که آه از سینه ام بیرون گریبان چاک می آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3202

به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟به دور ما می لعلی برون از سنگ می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3206

بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟زدن بر قلب آتش چون سمندر از که می آید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3208

گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی‌طلب سویشمرا از پای نافرمان چه‌ها بر سر نمی‌آید!

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3211

ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3213

خیال او به تدبیر از دل من برنمی‌آیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3231

دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3233

گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3241

دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3242

هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3250

کور باد آن که ز روی تو نظر می‌پیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر می‌پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3253

نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3255

پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3257

سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3270

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3281

سر ارباب جدل خرج زبان می‌گرددرگ گردن چو قوی گشت سنان می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3282

راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3287

کوه در بادیه شوق کمر می‌بنددخاک چون آب روان بار سفر می‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3290

کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3294

می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3296

از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3297

آه عشاق سیه‌روز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3298

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارددر تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Saib TabriziGhazal2 min