Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت
Ghazal 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت
Ghazal 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت
Ghazal 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Ghazal 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Ghazal 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Ghazal 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Ghazal 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Ghazal 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Ghazal 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Ghazal 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Ghazal 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست
Ghazal 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست
Ghazal 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست
Ghazal 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Ghazal 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Ghazal 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Ghazal 2166با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است
Ghazal 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست
Ghazal 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست
Ghazal 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Ghazal 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Ghazal 2212ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است
Ghazal 2214سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است
Ghazal 2215صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است
Ghazal 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است
Ghazal 2236شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست
Ghazal 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است
Ghazal 2242در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست
Ghazal 2257خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست