Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش
Ghazal 4939چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش
Ghazal 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Ghazal 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Ghazal 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
Ghazal 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
Ghazal 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خستهدلان است شیره جانش
Ghazal 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Ghazal 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویشزمین پاک طلب کن برای دانه خویش
Ghazal 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Ghazal 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Ghazal 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Ghazal 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Ghazal 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغتخم مهری در دل پروانه می کارد چراغ
Ghazal 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Ghazal 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Ghazal 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک
Ghazal 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک
Ghazal 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک
Ghazal 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
Ghazal 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ
Ghazal 5251قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
Ghazal 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Ghazal 5272ز خلوت برنمیآیی چه حاصلبه چشم تر نمیآیی چه حاصل
Ghazal 5334تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستمشمع بی فانوسم آن روزی که حیران نیستم
Ghazal 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Ghazal 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Ghazal 5390عافیت زان غمزه خونخوار میخواهد دلمآب رحم از تیغ بیزنهار میخواهد دلم
Ghazal 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Ghazal 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم