Tofiq Bayram · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Salmayın fikrimi qəribliyə siz,İnanın, harda ki, şair sözü var.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
Əli KəriməI**Sındı şerimizin kövrək qanadı,
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Arxiv şeirləriSən mənim qədrimi biləsən deyə,*Bu cavan yaşımda ölümmü indi?*
RəqibsizAqillər mehriban, nadanlar sərtdi,Bircə gün olmazdı evi təbibsiz.
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
Qadın ürəyiNecə rəhmlidir, necə amansız,Necə mehribandır qadın ürəyi!
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
Şair haqqında düşüncələrBəzisi düşünür: – Şairə nə var,Sözdür, qafiyədir tapıb düzəldir.
Səttar möcüzəsiŞəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
DərdimGözümə gəlibdir mirvari suyu,Kaş ki, mirvarinin özü gələydi.
Bir müğənniyəBaxıram, ekranda par-par yanırsan,Barmağın, qulağın brilyant, yaqut.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
KəbinNə vaxt bir-birinə can-can dedilər,Harda tapışdılar, kim bilir onlar.
Bayram şəhəriYarpaqları qızarmışAğacların budağı
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Dost töhmətiDedi: – Oxumuram təzə şerini,Xeyli var heç yanda görünmür imzan
Əsgər oğlumaÜzündən öpməyə çatmazdı boyum,Bir az da qalxardım pənxəmin üstə.
Əsgər anası...Ay əsgər anası, gözlərin aydın!Şad xəbər qapını döyməyə gəlib.
İllər boyuİllər keçir, ürək deyir:Gecə-gündüz yarat, şair.
BəlkəDöşdə sürü ağarır,Qucaqlaşır dağ, aran.
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.