Folk literature · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Qəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
Ağlama Nigar, ağlamaÜrəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
QaldıQarşı yatan qarlı dağlar,Dağlar, sendə qanm qaldı.
Göydə uçan o boz quşlarGöydə uçan o boz quşlarTelin qədrini nə bilər?!
VarmıBinadan gözəl olmayanTelin qədrini nə bilər,
İgid meydana girəndəİgid meydana girəndə,Qaynayıb coşmamaq gərək.
MəniYağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.
ÜstünəHoydu, dəlilərim, hoydu,Yeriyin meydan üstünə.
Qənim üstəHay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,
Mərd oluBizim elin dəliləriGirər meydana mərd olu,
Mindim Qıratın belinəMindim Qıratın belinə,Kaş ki, düşman yüz olaydı.
OlaydıMindim Qıratın belinə,Kaş ki duşmən yüz olaydı
OlurUca-uca dağlar başı,Çənli də olur, çənsiz də olur.
Özü tək gedə, tək gedəİgid gərək yar sevməyə,Özü tək gedə, tək gedə...
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!
Həmzə, incitmə QıratıCanım Həmzə, gözüm Həmzə,Həmzə, incitmə Qıratı.
Mərd dayanarMərd dayanar, namərd qaçar,Meydan gumbur-gumburlanı,
Məclis qurduram həmişəMəclis qurduram həmişəİşrətim damağım ola,
OlduAy həzarat, ay camaat,Ürək zərd oldu, zərd oldu!
SəniSalam verdim, salam almaz,Görüm kessin salam səni.
GörmüşəmBu dünyanı ələk-vələk eylədim,Namusu, qeyrəti atan görmüşəm.
Mənəmİstərəm ki, tanıyasan mən mərdi,Çəkib şəhərləri taladan mənəm,
ZəmanəmiTitrəyir əllərim, tor görür gözüm,Mənmi qocalmışam, ya zəmanəmi?
At igidin qardaşıdıHəmzə, atı yaxşı saxla,At igidin qardaşıdı.
GörünürUzaq-uzaq dağ başındaTala-tala qar görünür.
Binadan gözəl olmayanBinadan gözəl olmayan,Telin qədrini nə bilər?
Niyə döndüAla gözlü Nigar xanım,Üzün məndən niyə döndü?
Uca dağların başındaUca dağların başında,Duman olu, çiskin olu.
Sənə deyim qoç igidin nişanınSənə deyim qoç igidin nişanın,Aça yağılarla meydan gərəkdi.
Bir yanaUca-uca dağ başındaYaz bir yana, qış bir yana.