Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Rubai 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Rubai 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Rubai 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Rubai 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Qit'a 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qit'a 53دارِ عزلت گزید خاقانیکه به از دارِ ملکِ خاقان است
Qit'a 81ده دهی باشد زر سخنم گرچه مراچون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
Qit'a 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Qit'a 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Qit'a 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Qit'a 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Qit'a 195خلیفه گوید خاقانیا دبیری کنکه پایگاه تو را بر فلک گذارم سر
Qit'a 212جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش
Qit'a 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Qit'a 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Qit'a 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Qit'a 276هر که را من به مهر خواندم دوستچون دگر کس شناخت شد دشمن
Qit'a 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Qit'a 294خوان خسرو فلک مثال و در اوآفتابی است ده هلال بر او
Qit'a 312پسر، خاندان را بود خانهدارچو جان پدر شد به دیگر سرای
Qit'a 320گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
Qit'a 332به تعریض گفتی که خاقانیاچه خوش داشت نظم روان عنصری
Qit'a 342باور نکردمی که رسد کوه سوی کوهمردم رسد به مردم، باور بکردمی
Qit'a 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Tarkib-band 1دلا از جان چه برخیزد؟ یکی جویای جانان شوبلای عشق را گر دوست داری دشمن جان شو
Ghazal 2طبعِ تو دمساز نیست عاشقِ دلسوز راخویِ تو یاریگر است یارِ بدآموز را