Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
Rubai 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Rubai 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Rubai 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Rubai 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Rubai 349سلطانی و طغرای تو نیکو روییرویت زده پنج نوبت نیکویی
Qit'a 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Qit'a 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت
Qit'a 41گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است
Qit'a 44مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
Qit'a 47هم چنین فرد باش خاقانیکآفتاب این چنین دل افروز است
Qit'a 52تا به غربت فتاد خاقانییکدری خانهایش زندان است
Qit'a 62مرد مسافر حدیث خانه کو گویدزان غرضش زن بود که بانوی خانه است
Qit'a 89امن جستی مجوی خاقانیکاین مراد از جهان نخواهی یافت
Qit'a 90خاقانیا جوانی و امن و کفاف هستبالای این سه چیز در افزای کس نیافت
Qit'a 94از پی شهوتی چه کاهی عمرعمر کاه تو هر زمانی چرخ
Qit'a 97میر کشور گشای رکن الدینکه درش دیو را شهاب کند
Qit'a 99از زمانه منال خاقانیگرچه در غربتت منال نماند
Qit'a 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Qit'a 109دل در طلبت چو بند گرددترسم که سخن بلند گردد
Qit'a 128ولینعمتم کیست خاقان اعظمکز انعام حق دعاگو شناسد
Qit'a 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند
Qit'a 164خاقانی اگرچه نیک اهلینااهلانت بدی نمایند
Qit'a 179دور دور بدی است خاقانیهیچ بد فعل نیک ننماید
Qit'a 190جهان پیمانه را ماند به عینهکه چون پر شد تهی گردد به هر بار
Qit'a 198هر که خر در خلاب شهوت رانددر سر افتادش اسب سرکش عمر
Qit'a 282منم سرآمد دوران که طبع من داندچهار جوی جنان از پی جهان کندن
Qit'a 298عطسهٔ سحر حلال من فلکی بودبود به ده فن ز راز نُه فلک آگاه
Qit'a 330کیست ز اهل زمانه خاقانیکه تو اهل وفاش پنداری
Tarji-band 3لاف از دم عاشقان زند صبحبیدل دم سرد از آن زند صبح