Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Rubai 260دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Rubai 261تا گشت سر کوی مغان منزل منحل گشت به یمن عشق هر مشکل من
Rubai 270ماها دلم از وصال پر نور بکنمیلی سوی این خاطر رنجور بکن
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Qit'a 2نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما
Qit'a 8ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهادقبالهدار ازل نامهٔ ضمانش را
Qit'a 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Qit'a 71حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست
Qit'a 102من که خاقانیم حساب جهانجو به جو کردهام به دست خرد
Qit'a 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Qit'a 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Qit'a 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Qit'a 217خاقانیا به سائل اگر یک درم دهیخواهی جزای آن دو بهشت از خدای خویش
Qit'a 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Qit'a 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Qit'a 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Qit'a 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Qit'a 259خواجه بد گویدم معاذاللهکه به بد گفتنش سخن رانم
Qit'a 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Qit'a 318کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتینقش شیرین را به چشم دیگران نگذاشتی
Qit'a 320گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
Qit'a 341خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهرنانت جوین چراست سخنهات گندمی
Qit'a 342باور نکردمی که رسد کوه سوی کوهمردم رسد به مردم، باور بکردمی
Qit'a 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Qit'a 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Tarkib-band 3الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت میدمد از کام صبح
Ghazal 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟