Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Qasida 114بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدارهم وفادار و هم جفا بُردار
Qasida 127ز عدل شاه که زد پنج نوبه در آفاقچهار طبع مخالف شدند جفت وفاق
Qasida 135آن پیر ما که صبح لقائی است خضر نامهر صبح بوی چشمهٔ خضر آیدش ز کام
Qasida 144از آن قبل که سر عالم بقا دارمبدین سرای فنا سر فرو نمیآرم
Qasida 163از همه عالم شدهام بر کرانبسته به سودای تو جان بر میان
Qasida 164شاعر ساحر منم اندر جهاندر سخن از معجزه صاحب قران
Qasida 175خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتنمردمی در گوهر آدم نخواهی یافتن
Qasida 186آوازهٔ رحیل شنیدم به صبحگاهبا شبروان دواسبه دویدم به صبحگاه
Qasida 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Rubai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rubai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rubai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rubai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Rubai 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Rubai 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Rubai 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Rubai 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Rubai 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Rubai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Rubai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rubai 241دیوانهٔ چنبری هلال تو منمپروانهٔ عنبری مثال تو منم
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Rubai 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Rubai 282ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
Rubai 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Rubai 332از عشق صلیب موی رومی روییابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
Qit'a 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت
Qit'a 30گفتم ای دل بهر دربان جلالنعل اسب از تاج دانائی فرست
Qit'a 60به ماه چارده میماند آن بتکه اکنون چارده سالش رسیده است