Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Ghazal 107حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشدیا جز غم عشق تو در دل هوسی باشد
Ghazal 114دل زخم تو را سپر نداردآماج تو جز جگر ندارد
Ghazal 119چشم ما بردوخت عشق و پردهٔ ما بردریداز در ما چون درآمد دل ز روزن برپرید
Ghazal 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Ghazal 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Ghazal 133چشم دارم که مرا از تو پیامی برسدوز می وصل، لبم بر لب جامی برسد
Ghazal 143دلم آخر به وصالش برسدجان به پیوند جمالش برسد
Ghazal 151روی تو را در رکاب شمس و قمر میرودلعل تو را در عنان شهد و شکر میرود
Ghazal 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Ghazal 204مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس
Ghazal 236این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Ghazal 241نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانمدردی است مرا در دل، باور نکنی دانم
Ghazal 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Ghazal 278دلا با عشق پیمان تازه گردانبرات عشق بر جان تازه گردان
Ghazal 279رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکنگوی کن سرها و گوها را به چوگان درفکن
Ghazal 282ترک سن سن گوی توسن خوی سوسن بوی منگر نگه کردی به سوی من نبودی سوی من
Ghazal 327ای ترک دلستان ز شبستان کیستیخوش دلبری، ندانم جانان کیستی
Ghazal 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Ghazal 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Ghazal 332جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشیدانم که تو ز آن لبها جانی دگرم بخشی
Ghazal 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Ghazal 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Ghazal 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Ghazal 372چه کرد این بنده جز آزادمردیکه گرد خاطر او برنگردی
Ghazal 373مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوشتر چه باشد آن تو باشی
Ghazal 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Ghazal 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Ghazal 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Qasida 3عروس عافیت آنگه قبول کرد مراکه عمر بیشبها دادمش به شیربها