Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Ghazal 234دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم
Ghazal 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Ghazal 240کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم
Ghazal 242به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم
Ghazal 250جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانموز راه هوای تو گذشتن نتوانم
Ghazal 257دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم
Ghazal 269طاقتی کو که به سر منزل جانان برسمناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم
Ghazal 280دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن
Ghazal 290در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین
Ghazal 310در صبوح آن راح ریحانی بخواهدانهٔ مرغان روحانی بخواه
Ghazal 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Ghazal 326ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی
Ghazal 333تا بیش دلم خراب داریدل بیش کند ز جانسپاری
Ghazal 334تبها کشم از هجر تو شبهای جدائیتبها شودم بسته چو لبها بگشایی
Ghazal 348دیدی که هیچگونه مراعات من نکردیدر کار من قدم ننهادی به پایمردی
Ghazal 349ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی
Ghazal 361صید توام فکندی و در خون گذاشتیصیدی ز خون و خاک چرا برنداشتی
Ghazal 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Ghazal 389داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوییارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی
Qasida 5طفلی هنوز بستهٔ گهوارهٔ فنامرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا
Qasida 29دل صید زلف اوست به خون در نکوتر استوان صید کان اوست نگونسر نکوتر است
Qasida 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Qasida 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Qasida 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Qasida 54جام طرب کش که صبح کام برآمدخندهٔ صبح از دهان جام برآمد
Qasida 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Qasida 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Qasida 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Qasida 91شه اختران زان زر افشان نمایدکه اکسیر زرهای آبان نماید