Qit'a 57

آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 69

کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست

Khaqani Shirvani2 min
Qit'a 74

سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 78

خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 92

سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 114

خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه می‌گذارد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 119

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 127

آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد

Khaqani Shirvani3 min
Qit'a 131

فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 133

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 144

خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 152

ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 154

همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 172

رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 199

مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 210

دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 211

هر کو در نقص دید در خودکامل‌تر اهل دین شمارش

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 218

به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 220

روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 234

بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 238

غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین وامانده‌ام

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 244

از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 250

دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 251

غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم

Khaqani Shirvani2 min
Qit'a 254

فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 258

چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیک‌تر اندیشم

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 285

تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 287

منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 290

خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 306

راز دارم مرا ز دست مدهبی‌خودان را به خودپرست مده

Khaqani Shirvani1 min