Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Qit'a 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qit'a 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Qit'a 78خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست
Qit'a 92سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت
Qit'a 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qit'a 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qit'a 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Qit'a 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qit'a 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Qit'a 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qit'a 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qit'a 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qit'a 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Qit'a 199مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور
Qit'a 210دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش
Qit'a 211هر کو در نقص دید در خودکاملتر اهل دین شمارش
Qit'a 218به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش
Qit'a 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Qit'a 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qit'a 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qit'a 244از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم
Qit'a 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qit'a 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qit'a 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Qit'a 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم
Qit'a 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Qit'a 287منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من
Qit'a 290خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین
Qit'a 306راز دارم مرا ز دست مدهبیخودان را به خودپرست مده