Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستانپیش جمالت منم هندوی جان بر میان
Qasida 162تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
Qasida 165ای نایب عیسی از دو مرجانوی کرده ز آتش آب حیوان
Qasida 167یعقوب دلم، ندیم احزانیوسف صفتم، مقیم زندان
Qasida 183لشکر غم ران گشاد و آمد دوران اوابلق روز و شب است نامزد ران او
Qasida 202مهر است یا زرین صدف خرچنگ را یار آمدهخرچنگ ناپروا ز تف، پروانهٔ نار آمده
Rubai 32گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
Rubai 39مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوختزرین تنش از دل شبهناک بسوخت
Rubai 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Rubai 80آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پستهوار پر خون چون است؟
Rubai 82تا یار عنان به باد و کشتی داده استچشمم ز غمش هزار دریا زاده است
Rubai 103خواهند جماعتی که تزویر کننداز حیله طریق شرع تغییر کنند
Rubai 104والا ملکی که داد سلطانی دادمن دانم گفت کام خاقانی داد
Rubai 124آن تن که حساب وصل میراند نماندو آن جان که کتاب صبر میخواند نماند
Rubai 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Rubai 128در راه تو گوشم از خبر باز افتاددر وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
Rubai 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Rubai 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Rubai 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Rubai 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Rubai 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Rubai 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش
Rubai 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Rubai 212ز آن نوش کند زهره شراب سخنمکز فرق فلک گذشت آب سخنم
Rubai 220افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم
Rubai 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Rubai 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Rubai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rubai 244ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
Rubai 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم