Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گرچه صنما همدم عیسی است دمتروح القدسی، چگونه خوانم صنمت؟
Rubai 61از خوی تو خستهایم و از هجرانتدر دست تو عاجزیم و در دستانت
Rubai 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Rubai 69آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفت
Rubai 86آن بت که ز عشق او سرم پر سوداستنقش کژ او هیچ نمیگردد راست
Rubai 95هر روز فلک کین من از سر گیردبر دست خسان مرا زبونتر گیرد
Rubai 102روزی فلکم بخت اگر بازآردیار از دل گم بوده خبر بازآرد
Rubai 110پیغام غمت سوی دلم میآیدزخمت همه بر روی دلم میآید
Rubai 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Rubai 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Rubai 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Rubai 144دندان من ار دوش لبت رنجان کردتب با تن من به رنج صد چندان کرد
Rubai 151تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
Rubai 165خاقانی را آنکه بود سلطان هنرچون شمع بسی نشست بر کرسی زر
Rubai 172خاکی دل من به آتش آگنده مدارآبم مبر و چو خاکم افکنده مدار
Rubai 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Rubai 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Rubai 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Rubai 203یارت نکند به مهر تمکین ای دلاو نیست حریف، مهره برچین ای دل
Rubai 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Rubai 222امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
Rubai 240غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Rubai 242در خواب شوم روی تو تصویر کنمبیدار شوم وصل تو تعبیر کنم
Rubai 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
Rubai 247گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Rubai 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Rubai 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Rubai 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Rubai 281خود را به سفر بیازمودم بیتوجان کاستم و عنا فزودم بیتو
Rubai 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او