Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر هیچ به بندگیت درخور باشمدر شهر تو سال و مه مجاور باشم
Rubai 251تا بر هدف فلک زدم تیر سخناز حلقه گسسته گشت زنجیر سخن
Rubai 290هر روز بود تو را جفایی نو نوتا جامهٔ صبر من بدرد جو جو
Rubai 307ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
Rubai 321تا بود جوانی آتش جان افزایجان باز چو پروانه بدم شیفته رای
Rubai 322خاقانی اگر بسیج رفتن داریدر ره چو پیاده هفت مسکن داری
Rubai 325تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازیروباه صفت به حیلهسازی سازی
Rubai 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Rubai 335گر کشتنیم چنان کش از بهر خدایکز بنده شنوده باشی از روح افزای
Qit'a 7ای در برگزیده که غواص کردهایدر بحر فکر خاطر دردانه سنج را
Qit'a 14من به ری عزم خراسان داشتمز آن که جان بود آرزومندش مرا
Qit'a 15گفتی از شاهان تو را دل فارغ استدل ز شاهان فارغ است آری مرا
Qit'a 23چون ز یاران رفته یاد آرمآه و واحسرتا علی من مات
Qit'a 33نه همت من به پایه راضی استنه پایه سزای همتم هست
Qit'a 48من آن خاقانی دریا ضمیرمکز ابر خاطرش خورشید برق است
Qit'a 59میر چون هفت بیت من خوانده استده شتر بارگیر فرموده است
Qit'a 84من که خاقانیم ز هر دو جهانبینیازم چه خوب هر دو چه زشت
Qit'a 96مرا اگر تو ندانی عطاردم داندکه من کیم ز سر کلک من چه کار آید
Qit'a 122تو مار صورتی و همیشه شکرخوریخاقانی است طوطی و دایم جگر خورد
Qit'a 162از بدان نیک ترس خاقانیتا دل و دین تو تبه نکنند
Qit'a 168یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیاکز دم کژدم دم مردم تو را بدتر بود
Qit'a 175ای شاه دو معنی را نامد به تو خاقانیکاندر دل از آن هر دو ترسی است که جان کاهد
Qit'a 178وقت مردن رشید را گفتمکه بخواه آنچه آرزوت آید
Qit'a 188خاقانیا به تقویت دوست دل مبندوز غصهٔ نکایت دشمن جگر مخور
Qit'a 189چون من خطر زدم به فراق از پی وحیدجان از پی وحید برآمد بدان خطر
Qit'a 194ای ریزهٔ روزی تو بودهاز ریزش ریسمان مادر
Qit'a 214ای خداوند بنده خاقانیعذر خواه است عذر او بنیوش
Qit'a 262هست او سیاه چرده و من هم سپید سربا یار، من موافقه زین باب میکنم
Qit'a 273وقت آن است کز این دار فنا درگذریمکاروان رفته و ما بر سر راه سفریم
Qit'a 315مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیکقدْح لئیمان مرا شعار نیابی