Ghazal 5945

به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5994

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6011

موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6159

تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهنبر تن سیمین بران شد از عرق تر پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6160

دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهنتشنه دیدار می خواهد نسیم پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6213

به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدنگل از گلهای خوشبو در گریبان می توان چیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6214

مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن

Saib TabriziGhazal1 min