Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Ghazal 4221مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند
Ghazal 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Ghazal 4229چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند
Ghazal 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Ghazal 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Ghazal 4275صد شِکوه به جا ز دلم جوش میزندشرم حضور مانع اظهار میشود
Ghazal 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Ghazal 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Ghazal 4296آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
Ghazal 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Ghazal 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Ghazal 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Ghazal 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Ghazal 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Ghazal 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Ghazal 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد
Ghazal 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد
Ghazal 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Ghazal 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد
Ghazal 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد
Ghazal 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد
Ghazal 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد
Ghazal 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد
Ghazal 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد
Ghazal 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Ghazal 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Ghazal 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Ghazal 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Ghazal 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید