Ghazal 4220

جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4221

مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4223

گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4229

چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4239

آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4243

بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4275

صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زندشرم حضور مانع اظهار می‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4287

از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4289

بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شودطوطی ز پشت آینه گویا نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4296

آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4304

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4312

آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4326

تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4328

در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4349

هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4358

پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4360

مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4366

ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4376

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4390

عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TabriziGhazal1 min