Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Rubai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Bəs deyilmiş bunca Mehdilər xüruci, indi dəBəs deyilmiş bunca Mehdilər1 xüruci, indi dəVolqadan bir tazə Mehdi xəlqi iğfal eyləyir.
Other poem 48دل که آزاد ز زنجیر بلا و محن استتار زلف تو و را رشتۀ جانست و تن است
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Ver müjdəmi, ey dil ki, nigarın gələcəkdirVer müjdəmi, ey dil ki, nigarın gələcəkdir,Qönçədəhanü laləüzarın gələcəkdir,
Gəl, dünyanı gəzək qoşaGəl, dünyanı gəzək qoşa,Sən mənimçün,
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Ey səfayi-sübhdəm, sübh visalın sədqəsiEy səfayi-sübhdəm, sübh visalın sədqəsi,Pərtövi-şəm’i-fələk şəm’i-cəmalın sədqəsi.
Dər vəsfi-hali-xod quyəd (Öz vəziyyəti barədə deyir)Bu növ ilə iş kim, oldu bəd hal,Hər ruz mana keçirdi bir sal.
Miscellaneous poem 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Rubai 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Ghazal 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Ghazal 92در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت
Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarTolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvarOl ayahdan özge kimdür ki gamı bizden kovar
Əliqulu Nəcəfov“Molla Nəsrəddin”– tək bir nəfər müəllifin əsəri deyil. “Molla Nəsrəddin” bir neçə mənim əziz yoldaşlarımın qələmlərinin əsərinin məcmuəsidir ki, mən də onların ancaq ağsaqqal yoldaşıyam.Bu əziz yoldaşlarımızın biri də mərhum Əliqulu Nəcəfovdur.
Ghazal 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست
Ghazal 228ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من
Töhfeyi-Sami, bölmə 138اصلش از سادات هرات است اما در مشهد مقدسه رضویه نشو و نما یافته در خدمت مولانا سلطانعلی مشق نستعلیق کسی به از او نکرده و ننوشته و در سنه خمس و ثلاثین و تسعمایه بواسطه انقلاب خراسان بماوراءالنهر افتاد و میگویند که در آن وقت باصره اش ضعفی پیدا کرد از آن جهت خطش تنزل کرد در نظم اشعار طبعش ملایمت بسیار دارد . این معما باسم مهدی از اوست :خوش آنکه بعشق مبتلا گردیده
Fəqihin oğluna cavabıBir fəqihə öz oğlu etdi xitab,Dedi, key fazili-büləndcənab,
ÇırpınmaBir günəşdir ucalıqlarda, yenilməz sevgi,Onun aləmdə vüsal bayramı, hicran yasıdır.
Rubai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Ghazal 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Uzaq deyilBir zamanlar əzbəriydi dillərin,Gözəlliyi, adı-sanı Təbrizin.
Ghazal 2جام را در کف دست تو نشست دگر استید بیضا دگر و دست تو دست دگر است
Ghazal 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Ghazal 9چشم مستش دوش میدیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
Ə. Qəmküsar bəradərimə cavab“Təhvili-ibarət” sözünü “tərcümə” qanmaq, –Məktəbli çocuqlar da bilir kim, bu xətadır;
La'ali-Manzuma, chapter 49ای شیر خدا علی عالی دستیای بر همه کاینات والی دستی