Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای حسن تو برق خانمانهاعشق تو دلیل آسمانها
Qasida 143من کیم باری که گوئی ز آفرینش برترمکافرم گر هست تاج آفرینش بر سرم
Ghazal 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Ghazal 14چنان بنهفته ضعف تن مرا لطف بدن او راکه رفته عمرها نی او مرا دیده نه من او را
Gönül bulmadı bu denize sâhilGönül bulmadı bu denize sâhilNiçe ki eyledi kat'ı merâhil
İbrət qalanlaraBir böyük adam bizim Aşqabadda naxoş idi, mən getdim ona baxmağa. Evə daxil olub oturmuşdum ki, gördüm Əzrail varid oldu, mənə baxıb bir güldü, bu adamın başı üstündə oturub qəbzi-ruh buyururdu. Bu halda o adam mənə dedi: bəs niyə mən belə ölürəm? Mən dedim, dinmə, kəlmeyi-şəhadətin de, kəlmeyi-şəhadətini demədi, amma ölən adama bu sözü dedim:Qəd ətəlmövt yığışdır ta büsatın bir görüm,
Ghazal 366در داستان عشق تفصی نمود یارتکرار عشق کرد هزاران هزار بار
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!
Töhfeyi-Sami, bölmə 403طالبعلم بود و در شعر طبع بانگیز داشت این مطلع از اوست :انگشت بهر عشق چو بر ابروان نهاد
Mən dedim dilbərə qıl cövrü cəfadən tövbəMən dedim dilbərə qıl cövrü cəfadən tövbə,Gör ki, təsiri-nəfəs qıldı vəfadən tövbə.
İnsanlıqƏn böyük rütbəsi, məncə, atalıqdır kişinin,Analıq sevgisidir bər-bəzəyi bir qadının.
Qasida 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری
Rubai 12ای دل بنشین که یار بر خواهد خاستدر کار تو دوست وار بر خواهد خاست
Yüzlərcə xəlq içində əgər əhli-naz olaYüzlərcə xəlq içində əgər əhli-naz ola,Mümkün deyil ki, sən kimi bir sərvnaz ola.
Həsrət çəkirəmSöhrab Tahirə*Sənsizəm, vəslinin uğrunda müsibət çəkirəm,
Ghazal 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Rubai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Şair taleyiTaleyin hökmünü bilməlisən sən...Hamının qəlbindən özün halısan.
Ghazal 878از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب
Qasida 166اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
Ghazal 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Qit'a 15اگر بمن نبود پادشاه را لطفینمی کنم گله کان هم نشان شفقت اوست
Dil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil gönlegi eteğini yahasını bilmezDil-dâr anı od ile ne yahasını bilmez
“Rəhbər”Bəli, bir “qəzet” də bu tərəfdən çıxdı. Vallah, Bakı mollaları fərmayiş etdikləri doğrudur: müsəlmanın evini bu qəzetlər yıxır; qəzetlər artdıqca müsəlmanın lotuları da artır.Hələ biz başa düşmürük ki, “Rəhbər” nə deyir. Gör hələ əvvəlinci nömrədə lap başdan nə yazır: “Yaşadığımız əsr bir əsrdir ki, müntəzəm məktəbi, milli ədəbiyyatı, müəyyən məsləkdə ictimai məişəti və hər cür iqtisadi mücadiləyə hazırlığı olmayan millət məişət mücadiləsində tez-gec məhv olasıdır”; yəni türküsü: bir millətin ki, məktəbi və kitabı olmasa, – o millət puça çıxar.
Ghazal 367درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
Həbibim, izzətim, canım, cahanımHəbibim, izzətim, canım, cahanım,Rəfiqim, munisim, arami-canım.
Töhfeyi-Sami, bölmə 413بکتاب فروشی اوقات میگذراند این مطلع در جواب درویش دهکی از اوست :منکه حیران رخت با چشم گریان مانده ام
Genə bir namə ilə yadə salıb yar məniGenə bir namə ilə yadə salıb yar məni,Bəxt handan bu işə gördü səzavar məni.
UğramaŞıltaq olan insanlığa yasaqdır,Aman, oğul şıltaqlığa uğrama!
Qasida 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری