Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Ghazal 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Ghazal 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است
Ghazal 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Ghazal 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Ghazal 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Ghazal 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Ghazal 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Ghazal 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Ghazal 1573عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Ghazal 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Ghazal 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Ghazal 1581عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست
Ghazal 1586تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
Ghazal 1587محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست
Ghazal 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست
Ghazal 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست
Ghazal 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت
Ghazal 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت
Ghazal 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت
Ghazal 1635خم چو گردد قدِ افراخته میباید رفتپل بر این آب چو شد ساخته میباید رفت
Ghazal 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟
Ghazal 1658حضور دل نبود با عبادتی که مراستتمام سجده سهوست طاعتی که مراست
Ghazal 1660ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Ghazal 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Ghazal 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Ghazal 1690مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
Ghazal 1691منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است
Ghazal 1695دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است