Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت
Ghazal 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
Ghazal 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت
Ghazal 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت
Ghazal 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Ghazal 1857خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست
Ghazal 1858جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
Ghazal 1859میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
Ghazal 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Ghazal 1880دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست
Ghazal 1888دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست
Ghazal 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Ghazal 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Ghazal 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Ghazal 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Ghazal 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل استاین بار هر کجا فتد از دوش منزل است
Ghazal 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است
Ghazal 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن استسیر بهشت در گرو چشم بستن است
Ghazal 1931چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Ghazal 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست
Ghazal 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Ghazal 1953جام شراب مرهم دلهای خسته استخورشید مومیایی ماه شکسته است
Ghazal 1957عیش دل شکسته به آزار بسته استجوش بهار آبله در خار بسته است
Ghazal 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است
Ghazal 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است
Ghazal 1999غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است
Ghazal 2000هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است
Ghazal 2002در هر نظاره ام ز تو پیغام تازه ای استهر گردشی ز چشم توام جام تازه ای است
Ghazal 2008چون صبح، زندگانی روشندلان دمی استاما دمی که باعث احیای عالمی است
Ghazal 2009رویی کز او دلی نگشاید ندیدنی استحرفی که مغز نیست در او ناشنیدنی است