Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کردهاند
Ghazal 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند
Ghazal 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زندچون سر منصور مهر خویش بر بالا زند
Ghazal 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زندصبحدم با آفتاب از یک گریبان سرزند
Ghazal 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما میزنددزد خال او شبی خود را به صد جا میزند
Ghazal 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زندباغبان در سایه گل خواب راحت می زند
Ghazal 2511عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کندکعبه را چون محمل لیلی جهان پیما کند
Ghazal 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند
Ghazal 2527نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کندآفتاب بی نیازم تا که تسخیرم کند؟
Ghazal 2532چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟نیست ممکن رشته را کس در گهر پنهان کند
Ghazal 2533کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Ghazal 2553خال موزونت سویدا را زدل حک می کندمردمک را در نظرها نقطه شک می کند
Ghazal 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل میکنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل میکند
Ghazal 2559عمر را کوته نفسهای پریشان میکندختم قرآن را ورقگردانی آسان میکند
Ghazal 2561دیدهها را چهرهٔ گلرنگ گلشن میکندروی آتشناک، شمع کشته روشن میکند
Ghazal 2565خط غزال چشم را آهوی مشکین میکندچهرههای ساده را بتخانه چین میکند
Ghazal 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Ghazal 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند
Ghazal 2573هر که خار آرزو در دیده دل بشکندبی تردد پای در دامان منزل بشکند
Ghazal 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند
Ghazal 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکنددر میان میکشان شور قیامت افکند
Ghazal 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکندرعشه چون آب روانش بر رگ جان افکند
Ghazal 2588خام دستانی که پشت پا به دنیا میزننددر حقیقت دستِ رد بر زاد عقبی میزنند
Ghazal 2603کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند
Ghazal 2613آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود
Ghazal 2617جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود
Ghazal 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Ghazal 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود
Ghazal 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Ghazal 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود