Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زروی لاله رنگت آب رونق از چمنها شدگل بی خار در عهد تو خار پیرهنها شد
Ghazal 3072به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شدزخاشاک هوس صحرای امکان پاک خواهد شد
Ghazal 3073گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شدرگ ابر بهاران رشته گلدسته خواهد شد
Ghazal 3079ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شدغبار خط او خاک مراد خاکساران شد
Ghazal 3082بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟چراغ زندگی گل کرد، کی پروانه خواهی شد؟
Ghazal 3089لب نو خط جانان دور باش بوالهوس باشدکه شکر در دل شب ایمن از جوش مگس باشد
Ghazal 3093خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشدخوشا چاکی که چون خرما به جیب استخوان باشد
Ghazal 3094مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشداگر صد سال چون آیینه در آغوش من باشد
Ghazal 3116صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشدشود ماتم سرا عالم چو دل غمناک می باشد
Ghazal 3117گرفتاری به قدر رشته آمال می باشددلی کز آرزو شد پاک فارغبال می باشد
Ghazal 3123دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد
Ghazal 3126گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشدپریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشد
Ghazal 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Ghazal 3136نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمدکه عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمد
Ghazal 3139زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد
Ghazal 3145به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد
Ghazal 3157دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمیداندچو آتش شعلهور شد آب از روغن نمیداند
Ghazal 3162نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟
Ghazal 3165نصیب خویش هر کس یافت در دنیا نمی ماندگهر سیراب چون گردید در دریا نمی ماند
Ghazal 3167زدوزخ گرمی هنگامه صحبت نمی ماندحضور خانه در بسته از جنت نمی ماند
Ghazal 3170به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند
Ghazal 3171دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند
Ghazal 3175رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند
Ghazal 3178زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند
Ghazal 3184به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آیددرین دریای بی پایان نشستم تا چه پیش آید
Ghazal 3188کجا آسان زقید جسم پای دل برون آید؟نپوسد دانه تا در خاک کی از گل برون آید؟
Ghazal 3189به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید
Ghazal 3197درین صحرا که یارب از پی نخجیر میآید؟که آهو بیمحابا در پناه شیر میآید
Ghazal 3200شود پاک از گنه هر کس به کوی عشق می آیدکه آن دریای بی پایان به جوی عشق می آید
Ghazal 3201که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟که آه از سینه ام بیرون گریبان چاک می آید