Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Ghazal 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Ghazal 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Miscellaneous poem 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Ghazal 673به خرج رفت حیاتم ز هرزهکوشیهابه خاک ریخت شرابم ز خامجوشیها
Ghazal 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا
Miscellaneous poem 678عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Ghazal 681هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را
Ghazal 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Miscellaneous poem 685اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Ghazal 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Ghazal 696عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را
Ghazal 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Ghazal 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Ghazal 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا
Ghazal 738با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را
Ghazal 740خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را
Ghazal 742دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را
Ghazal 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را
Ghazal 745دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را
Ghazal 750بشنو ز من ترانه غیرت فزای راگر مردی ای سپند، نگه دار جای را!
Ghazal 753چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما
Ghazal 769برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما
Ghazal 785لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما
Ghazal 799وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها
Ghazal 804اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را
Ghazal 809استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را
Ghazal 818بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما
Ghazal 824فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما
Ghazal 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را