Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من
Ghazal 6107بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من
Ghazal 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Ghazal 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برونتیغ چو بینی است کز جهل از غلاف آید برون
Ghazal 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون
Ghazal 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیارتیر صائب زین کمان بی زور می آید برون
Ghazal 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟کبک کی از عهده شهباز می آید برون؟
Ghazal 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ میآید برونور بگریم خار و گل یکرنگ میآید برون
Ghazal 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید بروناین شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون
Ghazal 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟
Ghazal 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببیندر رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین
Ghazal 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمینآسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین
Ghazal 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
Ghazal 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
Ghazal 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتنز لفظ تازه دشوارست معنی را جدا گشتن
Ghazal 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن
Ghazal 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
Ghazal 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Ghazal 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Ghazal 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من
Ghazal 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من
Ghazal 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من
Ghazal 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون
Ghazal 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن
Ghazal 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان
Ghazal 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
Ghazal 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟دانه سوخته در گل چه تواند کردن؟
Ghazal 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردنبر سر بستر گل خواب توانی کردن
Ghazal 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن
Ghazal 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن