Насими: О божественной любви
دل از عشق پریرویان دل من برنمیگیردمده پند من ای ناصح که با من درنمیگیرد
Газель 93اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشدوگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد
Газель 94مست شراب عشقش بی باده مست باشدبی باده مست یعنی مست الست باشد
Газель 102مهر رخسار تو داغ عشق بر دل میکشدسنبل زلف تو، مه را در سلاسل میکشد
Газель 104Светилом счастья озарен над нами небосвод,Венера благостных времен сияет нам с высот.
Газель 105Из пустырей небытия был дух святой на свет явлен:Неизреченное тая, в сиянье явных мет явлен!
Газель 108В предвечном мире бытия провидел я любимой лик,И знаменьем краса твоя открылась мне на свитках книг.
Газель 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Газель 113آنان که به تقلید مجرد گرویدنددورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند
Газель 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Газель 125عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند
Газель 129حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Газель 131قبله عشاق عارف صورت رحمان بودجان و دل در عشق جانان باختن خوب آن بود
Газель 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Газель 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Газель 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Газель 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Газель 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Газель 157تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور
Газель 164باطن صافی ندارد صوفی پشمینه پوشدست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Газель 175ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل
Газель 177لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام
Газель 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Газель 179من به توفیق خدا، ره به خدا یافتهامعارف حق شده و ملک بقا یافتهام
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.