Физули: Эпоха Сефевидов
ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیردشود سرکش ز پا افتادگان را دست کم گیرد
Газель 139طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد
Газель 140خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود
Газель 141چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد
Газель 142چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد
Газель 143من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد
Газель 144درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد
Газель 145ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد
Газель 146محتاج وصال تو که باشد که نباشدمشتاق جمال تو که باشد که نباشد
Газель 147شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
Газель 148نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد
Газель 149چو بهر زینت آن گلچهره در آیینه میبیندز مژگان صد خدنگ آیینه را در سینه میبیند
Газель 150خدا ز سرو قد او مرا جدا نکندمن و جدایی ازان سرو قد خدا نکند
Газель 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Газель 152هر پریچهره که دوران به جهان میآردبهر آزار دل خستهدلان میآرد
Газель 153پریرخان به جفا قصد جان ما مکنیدوفا کنی به عشاق خود جفا مکنید
Газель 154ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود
Газель 155بخت بد بیاختیار از کوی یارم میبردبیقرارم میکند بیاختیارم میبرد
Газель 156در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
Газель 157بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید
Газель 158کلکی که صورت من و آن دلربا کشیدافکند طرح دوری و از هم جدا کشید
Газель 159نکویی گرد بادست این که بر من خاک میباردسرود ناله من خاک را در رقص میبارد
Газель 160هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بودچون زره گر سینه چاک من از آهن بود
Газель 161ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شدنشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.