О природе
پیش ما قصه جام و جم و جمشید مگوهرچه میگویی بجز از طلعت خورشید مگو
Газель 581ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته
Газель 582ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته
Газель 586هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن دهشیوه عشق نگه دار و حسن را بحسن ده
Газель 597تا گرد ماه، سنبل مشکین نهادهایبس داغها که بر دل مسکین نهادهای
Газель 611گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی
Газель 612گر نسیم رحمتی از کوی جانان آمدیقعر بحر لم یزل در موج احسان آمدی
Газель 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Газель 644سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنیکه: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟
Газель 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Газель 659ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانیز جبهه تو هویداست آن لطیفه که دانی
Газель 663هله! ای ماه وفاپیشه، که محبوب جهانیهمه روحی، همه راحت، همه امنی و امانی
Газель 671در خاکدان مباش، که خوار جهان شویدر روح سیر کن، که جهان در جهان شوی
Тюркское стихотворение 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Nəsimi-səbayə niyazEy səba! Bir bu gətir xaki-rahi dildardən,Məhv edib könlüm qəmin, bəxş et bəşarət yardən.
Ümidi-vüsali-canan, yaxud qəm yeməMahi-Kən'anın gəlir, ey piri-Kən'an, qəm yemə,Beyti-əhzanın olur bir gün gülüstan, qəm yemə.
Hər gülşəndən bir çiçəkNuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Açıq məktubƏziz ata, bilməz igid oğullar,Şallax nədir, zindan nədir, dar nədir!?
Mən nə deyirəmMən deyirəm zülmkardan azad olsun vətənimPozulmasın xəzan vurmuş bağlar kimi gülşənim
UrmuYurdumu bürüyüb cəlalın, Urmu,Bundan artıq nədir xəyalın, Urmu?
Cinsi-lətifəBəxti-siyahi-millətə bənzər niqabınız,Şərqin mühitimi o qaranlıq siyabınız?
Ağlayan şe'rlərUstad Əkrəmə*Ey millətin ədibi-bəlağətpənahi, ah,
Nisviyyət tərənələriÇöhreyi-dilbərani-fəttanı –Baxışımla öpən zamanda dərəm:
Xabgahi-mövta, ilhamati-əmvat...S.İbrahimov qardaşıma*Yol yapılmaq məqsədilə böyük kəlisanın ətrafı qazılır. Qazılan və təsviyeyi-türabiyəsi icra olunan yerlərdən isə, əbədiyyətə qarışmış olan fani insanların gəmikləri və yazılı daşları çıxır. Dünkü gün bu məzaristani-pərişandan keçdiyim zaman ənqazi-əmvat olan “ə’zayi-rəmimə” (çürük gəmiklər), bilxassə açıq qalan dişlər mənə sanki əzəməti-əbədiyyəni, ehtişami-fənanı oxuyub dururlardı. Bu əsnada bu həqiqəti-zəhrin müxəyyələmdə aşağıdakı şe’rləri yaratmışdı.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.