О природе
گرفتار محبت دوست از دشمن نمیداندز راحت دشمنیها گلخن از گلشن نمیداند
Отдельное стихотворение 303حجاب بیزبانم رخصت گفتار میخواهدبرات بوسهای زان لعل شکربار میخواهد
Отдельное стихотворение 304طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد
Отдельное стихотворение 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Отдельное стихотворение 319شبنم از روی لطیف تو نظر می دزددغنچه از شرم تو سر در ته پر می دزدد
Отдельное стихотворение 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Отдельное стихотворение 324نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟
Отдельное стихотворение 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Отдельное стихотворение 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Отдельное стихотворение 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Отдельное стихотворение 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Отдельное стихотворение 342گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسیدخاری از پا نکشیدم که به چشمم نخلید
Отдельное стихотворение 356چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد
Отдельное стихотворение 363کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
Отдельное стихотворение 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Отдельное стихотворение 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Отдельное стихотворение 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Отдельное стихотворение 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Отдельное стихотворение 404عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Отдельное стихотворение 411هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید
Отдельное стихотворение 415مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوزکه شمع طور مرا با چراغ می جوید
Отдельное стихотворение 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Отдельное стихотворение 430مردم ز حد خویش برون پا نهادهاندراه هزار تفرقه بر خود گشادهاند
Отдельное стихотворение 437در دور خط آن سیم ذقن تلخ سخن شدخط ابجد بی رحمی آن غنچه دهن شد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.