Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت
Газель 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت
Газель 1635خم چو گردد قدِ افراخته میباید رفتپل بر این آب چو شد ساخته میباید رفت
Газель 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟
Газель 1658حضور دل نبود با عبادتی که مراستتمام سجده سهوست طاعتی که مراست
Газель 1660ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Газель 1666مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Газель 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Газель 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Газель 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Газель 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Газель 1686به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست
Газель 1690مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
Газель 1691منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است
Газель 1695دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است
Газель 1696ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است
Газель 1700ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
Газель 1701به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است
Газель 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Газель 1712جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است
Газель 1723بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است
Газель 1726صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است
Газель 1730زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است
Газель 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Газель 1739گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
Газель 1744گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است
Газель 1747به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است
Газель 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Газель 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Газель 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است