Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویشخواب من گشت گرانسنگ ز افسانه خویش
Газель 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
Газель 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گرانخوابش
Газель 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !
Газель 5008که می رهد زخم طره گرهگیرش؟که چشم بررخ یوسف گشوده زنجیرش
Газель 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش
Газель 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش
Газель 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش
Газель 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویشبه اطلاع خدا صلح کن ز شهرت خویش
Газель 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Газель 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Газель 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Газель 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش
Газель 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Газель 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش
Газель 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Газель 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش
Газель 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش
Газель 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اشازموج خود چوآب بود تازیانه اش
Газель 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Газель 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Газель 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Газель 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Газель 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویش
Газель 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Газель 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Газель 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Газель 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش
Газель 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش
Газель 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش