Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Öpdüm ləbini dedim ki, şəkkərdir bu,Yox, şireyi-şəkkər nədi, behtərdir bu,
Рубаи 47تا چند مرا آتش دل تاب دهدرخت طربم بسیل خوناب دهد
Рубаи 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Dərda ki, fəraq ilə cigər qan olduDərda ki, fəraq ilə cigər qan oldu,Əyyami-visal döndü hicran oldu.
Рубаи 49ای بر دل زارم از تو آزار لذیذوز لعل لبت تلخی گفتار لذیذ
Рубаи 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Yarım gedibən özgələrə yar olduYarım gedibən özgələrə yar oldu,Sədparə könül hicrə giriftar oldu,
Рубаи 54پیوسته فلک با قران اخترمی سوزد داغ بر دل اهل نظر
Рубаи 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Sondu mənə piri-meykədə cami-səbuhSondu mənə piri-meykədə cami-səbuh,Vəh, vəh, nə səbuh, feyzi-dil, rahəti-ruh.
Рубаи 60از سیمبران وفا ندیدم هرگزوز باغ وفا گلی نچیدم هرگز
Рубаи 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagahHəngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Рубаи 63ز اشکم غم یار می توان کرد قیاسآتش ز شرار می توان کرد قیاس
Рубаи 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Şirvanda əgər bir gözələ yar olasanŞirvanda əgər bir gözələ yar olasan,Lazımdı ki, yüz dərdə giriftar olasan,
Рубаи 74ای کرده بصد خون جگر جمع متاعآیا چه شود حال تو هنگام وداع
Рубаи 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام
Ey Gəncəni abad qılan Məscidi-ŞahEy Gəncəni abad qılan Məscidi-Şah,Meydanüvə hər gün gətirir ərş pənah,
Рубаи 75عمریست که از بنفشه و سنبل باغدادست مرا دولت وصل تو فراغ
Рубаи 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم
Ey möcüzi-ənfasına şagird MəsihEy möcüzi-ənfasına şagird Məsih,Hər nükteyi-movhumu ləbin qıldı sərih,
Рубаи 10تا گشت دل زار ز دلدار جداشد طاقت و راحت از دل زار جدا
Рубаи 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
Рубаи 34هستی بوجود تو دلیلیست صریحهر ذره بذکر تو زبانیست فصیح
Рубаи 71تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن
Рубаи 36تا دل ز غم هجر پریشان نشودشایسته ذوق وصل جانان نشود
Рубаи 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن
Рубаи 41چون لاله پریرم آتشی در دل بوددی داد نوید سنبلت باد درود
Рубаи 74در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن