Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینمبه چشم کم طرف توتیا نمی بینم
Газель 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم
Газель 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم
Газель 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم
Газель 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
Газель 5778از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام
Газель 5781روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام
Газель 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Газель 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم
Газель 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم
Газель 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Газель 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Газель 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Газель 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم
Газель 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Газель 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم
Газель 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Газель 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Газель 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Газель 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Газель 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Газель 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفتهایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفتهایم
Газель 5844ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم
Газель 5849خورشید داغ گوهر عالمفروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کردهایم
Газель 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم
Газель 5865تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم
Газель 5867داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم
Газель 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم
Газель 5877با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم
Газель 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم