Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیاض گردن او دست من ز کار بردبیاض خوش قلم از دست اختیار برد
Газель 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد
Газель 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟
Газель 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟
Газель 3775رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد
Газель 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
Газель 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد
Газель 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد
Газель 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Газель 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Газель 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد
Газель 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Газель 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Газель 3841جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد
Газель 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد
Газель 3858فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشدصفای روی زمین در صفای دل باشد
Газель 3859مرا جلای دل از چشم خونفشان باشدکه آب صیقل خاک است تا روان باشد
Газель 3868نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد
Газель 3872به ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد
Газель 3881قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند
Газель 3883دهان تنگ تو هر خردهدان نمیداندکه غیب را به جز از غیبدان نمیداند
Газель 3886خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
Газель 3910سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند
Газель 3911به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برندهزار عقد گهر با لب خموش برند
Газель 3912سبکروان ز غم روزگار بیخبرندچو دامن فلک از زخم خار بیخبرند
Газель 3924چگونه باده عرفان جماعتی نوشندکه باده در رگ تاک است ومست ومدهوشند
Газель 3929فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند
Газель 3931اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند
Газель 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Газель 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند