Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو
Рубаи 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Рубаи 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Рубаи 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Рубаи 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Касыда 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Касыда 18تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد
Касыда 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
Касыда 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Касыда 23چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند
Касыда 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Касыда 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Касыда 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Касыда 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر
Касыда 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Касыда 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Касыда 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Касыда 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Касыда 81بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Касыда 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Касыда 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Газель 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Газель 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Газель 25رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Газель 30عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد
Газель 32مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد
Газель 35جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟
Газель 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Газель 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Газель 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم