Муджиреддин Бейлагани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Газель 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Газель 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Газель 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Газель 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Газель 54گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Газель 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Газель 62زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختیجان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی
Газель 66دریغا قصه دردت چنین مشکل نبایستیره درد ترا جز وصل تو منزل نبایستی
Газель 70چون تو از غم ندیده ای خواریاز غم ما کجا خبر داری؟
Жалоба 8فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست
Жалоба 10فلک را عهد بس نااستوار استهمه کار جهان ناپایدارست
Жалоба 14هیچ کس را از زمانه حاصلی در دست نیستهیچ کس را در جهان آسایشی پیوست نیست
Жалоба 15کار عالم نیک دیدم هیچ بر بنیاد نیستبر دل خاصان ز عالم جز غم و بیداد نیست
Жалоба 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Жалоба 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Жалоба 34منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Кыта 1جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را
Кыта 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Кыта 8به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است
Кыта 10نیکویی کن شها که در عالمنام شاهان به نیکویی سمر است
Кыта 23به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد
Кыта 29ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟
Кыта 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Кыта 38عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد
Кыта 43گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند
Кыта 46خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید
Кыта 54کرم پناها! گشتم اسیر آرزوییخلاص من همه بر جود بی کرانه نویس
Кыта 56حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهانملک جهان به تیغ زبان شد مسلمش
Кыта 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم